گاهنوشته هایم
درباره سایت
امکانات وب
دنیا همش هیچ
دیروز همش هیچ
دلها همش هیچ
دل نگرانی ها همش هیچ
زمانه ما را تا کجا کشانده
ببین این دنیا ما را تا کجا کشانده
ره نبرم جز به جایی که آرامم می کند
دنبال نگیرم جز جاده ایی که ارامم می کند
گوید این دلم که مهربانانه باید گام نهی
گوید این راه که جانانه دل نهی
ما را با خود چه شده است در این وا
برچسب:
نویسنده: سجاد موسوی‌پور
دیگر کسی صدای کسی را نمی شنود
دیگر همه در تاریکی عمیقی فرو رفته اند
آدمها را اینهمه چه شده است؟
تاریکی دلها آنقدر ژرف و ناکوک شده که در سکوت مانده
هیاهوی کوچه ها و خیابن ها در فراموشی این سکوت
سکوت سهمگین دل های سرد و مرده
ای آدمها شما را چه شده است؟
جاده ها خموش
فریادها مبهم
خیابان سکوت
مردم در خو
برچسب:
نویسنده: سجاد موسوی‌پور
بار سفر بسته ام...به کجا....سفرها باید کرد ...به کجا...سفر برای تحول ...سفر برای تغییر...سفر برای جا نماندن از قافله عمر...سفر برای رهایی از این دنیا...سفر برای سبکی روح...سفر برای تجربه...تحولی بس شگرف و مهیج تنها می تواند مرا از این روح تسخیر و سرگردان رهایی یابد...دیوانه وار در پی چه هستم1؟ رنجها
برچسب:
نویسنده: سجاد موسوی‌پور
زندگی چیزی نیست که لب تاغچه عادت از یاد من و تو برود
زندگی لحظه ی شیرین به یاد هم بودن هاست
زندگی اندیشه و باور فکرهای مثبت و آزاد اندیش است
زندگی سرشار از خوبی و ها و مهربانی ها و دلخوشی های زیباست
زندگی گاهی لبخند مادرگونه به فرزندش است
زندگی آتشگهی دیرنده پابرجاست
زندگی سوت قطاریست که در خواب پلی
برچسب:
نویسنده: سجاد موسوی‌پور
آه ای زمین تو خود شاهدم باشآه ای فریادرس تو خود شاهدم باشآه ای اقیانوس پهناور تو خود گواهم باشآه ای وجدان بیدارآه ای پرندگان بر اوجآه ای سروهای بلند قامتآه ای کوههای استوارتو خود شاهدم باشکه این دل سفرها خواهد در پریشانی تودر این وادی سر به فلک کشیده تومرا با خود ببرید از این رنجهامرا با خود ببرید ا
برچسب:
نویسنده: سجاد موسوی‌پور
راه جدا
ساز جدا
رقص بادها ، صدای دور و نزدیک نی لبک چوپان
نسیم باد خنک،می تراود از سبزه های زیبا
توشه ی چوپان زیر درخت چنار
سگ گله واق واق کنان دورتر از درخت چنار
گله گوسفند در سبزه زاران
صدای همهمه و نارسای روستاییان
گم شده است در نی زدن چوپان
میرسد به گوش اما نه خبر رسان
دور از هیاهوی آنان
میرقصد
برچسب:
نویسنده: سجاد موسوی‌پور
تصویر من از آبها کهنه گشته
تصویر دنیای من کهمنه گشته
ندارم صدایی از صحنه روزگار
ندارم یادی از صحنه روزگار
میان اینهمه هیاهوی بازار
جدا مانده است این خریدار
سرگشته و مستانه در این ویرانه بازار
تا کی آرام گیرد این سرگشته هرگز نیازار
دوش با خود برده ام از این کهنگی رنج ها
لیک امروز ماند همین کهنگی بر
برچسب:
نویسنده: سجاد موسوی‌پور
رفتم و نبود کسی در پی من
رفتم و نبود آنکس به یاد من
روزها را به شعر خواهم سپرد
زندگی را هر دم به یاد خواهم سپرد
در تلاطم دریا رها خواهم شد
بر امواج زیبا سوار خواهم شد
بر فراز کوه زیبا آن سبزینه قشنگ به مثابه نور ماه
می تراود مهتاب با آن نور زیبای ماه
دستانم را به فلک نشان خواهم داد
زیبایی خورشید را
برچسب:
نویسنده: سجاد موسوی‌پور
در اندیشه صبحگاهان گاهی امیدها به ناامیدها تعبیر میگردد گاه بودن ها به نبودن ها
گاه تلاشها به دست کشیدنها
گاه فرداها به گذشته ها
گاه سپیدی ها به سیاهی ها
گاه خوبی ها به بدی ها
گاه گامها به عقب و ایستا
گاه بیداری ها به خاموشی ها
گاه فریادها به سکوت.
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم تیر ۱۳۹۶ساعت ۱۱:۳۳ ب.ظ توسط س |
برچسب:
نویسنده: سجاد موسوی‌پور
دنیا محل گذر ما آدمهاست
دنیافراتر از ما آدمهاست
دنیا چیزی شبیه یک خواب و رویاست
دنيا را چه دیدی در این وانفسا
دنیا خرابتر از حال آدمها
دنیا شعر و سروده ای بیش نیست
دنیا پنجره ای رو به زیبایی ساحل هاست
دنیا شبیه خوابی زیبا
گاهی طولانی و گاهی دیرنده پابرجاست
دنیا را وارونه کنیم همان آینده ی ماست
دنیا
برچسب:
نویسنده: سجاد موسوی‌پور